3 manieren waarop magnesium je helpt bij vet- en koolhydraatverbranding

Vaak krijg ik de vraag: welk supplement kan ik het best gebruiken?

Het antwoord: het hangt ervan af, maar als ik moet kiezen… Magnesium is veruit mijn meest favoriete supplement. Het is een mineraal dat betrokken is bij 700-800 chemische reacties in je lichaam[1]. Het is ook geen geheim dat veel mensen er een tekort aan hebben, zelfs als je gezond eet.

 

Magnesium is bij zoveel processen betrokken dat het 80% van je biochemie beïnvloedt. Er kunnen honderden boeken en blogs over geschreven worden. Daarom beperk ik me hier tot op welke drie manieren magnesium je vetverbranding ondersteund.

 

 

Magnesium maakt energieproductie mogelijk

Magnesium is nodig om vetten en koolhydraten om te zetten in ATP (Adenosine trifosfaat) moleculen. ATP wordt onder andere door het lichaam gebruikt als energie leverancier. Dit molecuul wordt geproduceerd in de zogenaamde mitochondriën, de energiefabriekjes van je cel. Je kunt het vergelijken met een elektriciteitscentrale: als koolhydraten en vetten de kolen zijn, dan zijn de mitochondrien de centrales en is ATP de elektriciteit.

Het maken van ATP gebeurt in iets wat de “krebscyclus” of “citroenzuurcyclus” heet. In 6 van de 8 stappen van de krebscyclus is magnesium nodig. Om ATP biologisch werkzaam te maken wordt ATP aan een magnesium ion gebonden. Er zijn in elk van onze cellen gemiddeld 1000-2000 mitochrondriën te vinden en een menselijk lichaam telt 30 biljoen cellen.  Met andere woorden: zonder magnesium geen energie. Dit is ook de reden waarom een magnesium tekort kan leiden tot chronische vermoeidheid.

 

 

Magnesium helpt insuline bij de opname van suikers

Van alle hormonen is insuline het meest direct te beïnvloeden met je voeding. Insuline wordt namelijk als reactie op je maaltijd aangemaakt door je lichaam. Vooral koolhydraten hebben een grote invloed op je insulineproductie. Bij de vertering worden koolhydraten afgebroken tot suikers en om suikers vanuit je bloedstroom de cellen in te krijgen is insuline nodig. Wanneer een cel niet meer op insuline reageert, noemen we deze cel insuline resistent en worden suikers niet meer opgenomen door een cel. Bij type 2 diabetes zijn er zoveel cellen ‘doof’ voor insuline dat het lichaam er schade aan ondervindt. Eén van de grote redenen waarom cellen niet meer reageren op insuline is een gebrek aan magnesium [2]. Magnesium is namelijk nodig voor de productie, de functie en het transport van insuline. Uit onderzoek blijkt dat hoe hoger de concentraties magnesium in het lichaam, hoe beter cellen reageren op insuline en hoe groter de kans wordt om insulineresistentie terug te draaien [3].

 

 

Magnesium & epigentica

Magnesium heeft ook een rol op gen-expressie. De auteurs van een studie gepubliceerd in ‘The American Journal of Clinical Nutrition‘ trokken een paar belangrijke conclusies over het effect van magnesium op genen [4]. Hun eerste conclusie was dat magnesium helpt bij het verminderen van nuchtere insuline waardes. En de tweede conclusie was dat magnesium rond de 60 genen beïnvloedt, waaronder genen die betrokken zijn bij de stofwisseling en genen die betrokken zijn bij het remmen van ontstekingen.

 

Hoe herken je een magnesium tekort en waar moet je op letten wanneer je magnesium koopt?

Magnesium komt steeds minder in onze voeding voor. Dit komt vooral omdat de bodem waarop onze groenten en fruit steeds opnieuw verbouwd op worden toenemend arm aan magnesium wordt. Wil je weten hoe je een magnesium tekort herkent en wil je weten waar je op moet letten wanneer je magnesium koopt? Check dan mijn blogs door op de link te klikken.

 

 

 

 

Referenties:

[1] Rosanoff A, “The essential nutrient magnesium – key to mitochondrial atp production and much more.” 2009. www.prohealth.com/library/print.cfm?libid=14606.

[2] Humphries S et al., “Low dietary magnesium is associated with insuline resistance in a sample of young, non-diabetic black Americans.” Am J Hypertens, vol. 12, no. 8, pt. 1, pp 747-756, 1999

[3] Barbagallo M et al., “Altered cellular magnesium responsiveness to hyperglycemia in hypertensive subjects.” Hypertension, vol. 38, no. 3, pt. 2, pp 612-615, 2001

[4] Chacko SA et al., “Magnesium supplementation, metabolic and inflammatory markers, and global genomic and proteomic profiling: a randomized, double-blind, controlled, crossover trial in overweight individuals.” Am J Clin Nutr, vol.93, no.2, pp. 463-473, 2011